Tasavvur qiling, dunyoda ulkan ush bo`lib o`tdi.

Xalqimizning bir necha o`n yillar oldingi annanasi qayta tiklandi.

Ya`ni ushda o`lgan erlarning xotinlari ularning ukalariga

nigohlanadigan bo`ldi.

***

Sevinch erga tekkaniga ham uch yildan oshdi. Zamonning zayli

tufayli yigirma uch yoshidayoq bevaga aylanib ulgurdi. Uning belidan

tushib turadigan qop-qora sochlariga o`ralagan oqlar, yig`lashdan

qizarib ketgan ko`zlar, sarg`ayib, rangi o`chgan yuzlar ayriliq azobining

qanchalar ulkan ekanidan dalolat berib turardi.

U marhum eri bilan sevishib turmush qurmagan bo`lsada, biroq

birgalikdagi hayot davomida unga mehr qo`yishga ulgurgan edi.

Qora emailning kelganiga bir haftadan oshgan bo`lsada ayolning

qalbidagi cho`g` huddi birinchi kundagidek yangi edi.

-Qizim,-Sevinchning qaynotasi oshxonaga kirib keldi. Bu odamning

nur yog`adigan yuzidan asar ham qolmagan, bir necha yilga qarib

ketgandi. ,Qo`y hadeb kuyunaverma. Bandalik, hammani boshida bor

narsa. Sen yoshsan, qizing uchun ham yashashing kerak.

-Bir og`iz so`ziz dadajon,-Sevinch fartugi bilan ko`z yoshlarini artdi.

-Ha barakalla. Qizimhellip;-Chol gapirishga qiynalardi. Uni juda nozik

masalda gapirmoqchi ekanini kelin tushindi.

-Albatta dadajon,-Sevinch qaynotasini noqulay vaziyatdan chiqarishga

oshiqdi. ,Men ketaman. Faqat iltimos, o`g`lizni marakalari o`tib

bo`lgancha shu yerda yashab turay.

Chol kelinining nima haqida gapirayotganini tushinishi uchun

bir necha soniya yetarli bo`ldi.

-Nimalar deyabsan qizim, yo`q-yo`q, bu sening uying. Biz ketsak

ketamizki sen ketmaysan.

Sevinchning yuziga tabasm yugurdi. U cholga minnadorchilik bildirib:

-Raxmat-dedi.

-Endi qizim gapning po`sallasini aytgandahellip; bu ishni ikkinchi

marta qilaman deb o`ylamagan edim. Senga sovchi bo`lib keldim.

Cholning bu so`zlari ochiq kundagi chaqmoqqa o`xshardi.

-Qahellip; Qanaqasiga?-siqib chiqardi kelin o`zidan.

-Iltimos qizim, gapimga xo`p de. Ikkinchi o`g`lim Nodirga xotin

bo`l.

Sevinch qariya gapini tugatmasidan o`zini tashqariga urdi.

Yo`lda qarshisidan Nodir chiqib qoldi.

-Xa yanga, tinchlikmi?-so`radi u ayoldan.

Sevinch javob bermay o`zini uyga urdi. Er-xotinlarning krovatiga

o`zini otib, erining yostig`ini quchoqlab rosa yig`ladi.

Biroq bir necha kun o`tib, oraga qizning ota-onasi tushib Sevinchni

nikohga ko`ndirishdi.

Lekin Sevinch o`zining tixirliklari Nodirniki oldida ummondan tomchi

ham emasligini bilmas edi.

Nodirni ko`ndirish xaqiqatda qiyin bo`ldi. U hatto uydan qochib

ushga ham ketmoqchi bo`ldi. Biroq bir o`g`loni o`lgan uydan

boshqa odam olib ketilmasligi tufayli vga tushgan mushukdek

uyga qaytib keldi.

-Roziman-dedi u otasini ko`zlariga qaramay.

-Ertaga mulla chaqiraman ungacha ko`zimga ko`rinma,-javob oldi

Nodir.

Nodir asta kelib yangasining honasini qaqqillatdi. Ertaga bu hona

o`ziniki bo`lishi, yangasini yanga deb chaqira olmasligi, u bilan qnday

muomila qilishni ham bilmasligi Nodirni tashvishga solardi.

Eshik ochildi. Sevinch chiqdi. U bo`lajak xo`jayini,