Yarim kechasi bir er- xotin

mexmondorchilikdan uylariga

qaytishayotgandilar. Ularning

uyi dovon ortida yo'l esa

tog'larni kesib o'tgan qorong'i

yo'lda mashinada ketishardi.

Tor yo'lda xavfli egiluvchan

muyulishlar ko'p va tog'larni

o'rab olgan tumanga to'lib-

toshgan edi va bu safarni

haddan tashqari havfga

aylantirgandi. To'satdan ular

yo'lning o'rtasiga yugurgan bir

odamni ko'rdilar. Er tormozni

qattiq bosib, erkakning oldida

to'xtadi. Erkakning liboslari qon

bilan qoplangan edi va u

qo'llarini tinmay silkitardi. Er-

xotin nima bo'lganini ko'rish

uchun mashindan tushishdi.

Erkak ularga shosha pisha nima

voqea sodir bo'lganligini

tushuntirib berdi. Uning

mashinasi yo'ldan toyib , jar

yoqasiga qulabdi. Uning

so'zlariga ko'ra, uning o'g'li

mashina ichida qisilib qolgan

o'zi qutqara olmagach uni olish

uchun yordam so'ragani

tepaga chiqqan. Quyuq

tumanga qaramasdan, er

jasorat bilan pastlikka tushib ,

bolaning hayqiriqlariga

quloqsolib mashinani izlab

topadi. Mashinada yana bir

kishi bor edi, lekin u kishi yani

haydovchining yuzini ko'ra

olmadi. Bolaning hayoti xavf

ostida bo'lgani sabab bir

mashinaning orqa eshigini

ochib chaqaloqni olib ketdi.

Erkak baxtsiz otani

tinchlantirish uchun zudlik

bilan yuqoriga ko'tarila

boshladi. U katta qiyinchilik

bilan yo'lga chiqib, bolaning

otasi topolmadi. Xotinidan

erkakning qayerga ketganligini

so'rasa xotini unga "u sizning

ortingizdan jarlikka qarab

tushib ketdi" deb aytdi.

Yig'layotgan bolani xotini bilan

qoldirib, er yana tik

pog'onadan pastga tusha

boshlaydi. U mashinaning old

tomonga yaqinlashdi. U yerda

haydovchi o'rindig'ida o'tirgan

allaqachon joni uzilgan jasadni

ko'rib qo'rqib ketadi. Chunki

ruldagi odam boya ularning

yo'lini tusib yordam suragan

erkak edi.