koʻchishlariga befarqlik qilmasligim kerak. Shunchalik vijdonsiz emasdirman!

- Toʻxta, - Zeboni bilagidan ushlab, chetga tortdim, - anavi qizga qanday dori berding?

- Hech qanday, - kuldi.

- Jiddiy soʻrayapman, qanday dori ichirding? - bilagini qattiq siqdim.

- Ummm, qoʻyvoring, - bilagini boʻshatdim, u sumkachasidan uch donasi boʻsh kasseta olib uzatdi, - Oʻzini yigiti topib keldi, men emas...

Oʻylagan dorim ekan, jahlim chiqib qoʻlidan tutdim.

- Qachondan ichasanlar?

- Bilmadim...

- Ichgan narsangni bilmaysanmi?

- Yoʻq...

- Jahlimni, chiqarma.

- Ufff... Biz ishda emasmiz, tergamang.

- Oʻchir, chaqirdingmi endi senga masʼulman... - qatʼiy javob berdim.

- Ufffff... Biz bunaqa narsa ichmimiz...

- Nega sumkangda yuribdi?

- Tatib koʻrmoqchidik, boʻldimi? - qovogʻini uydi, - Birinchi marta... Rost gapiryabman, birinchi martda... Kulibda Umarbek kimdandir oldi, Barno ikkalasi ichdi, keyin bizga berdi, kayf qilasizlar deb biz esa hali ulgurmadik... Bor gap shuuuu!

Koʻzlariga biroz tikildim, aftidan rost gapirdi. Dorini oyogʻim ostiga tashlab ezgʻiladim. U beparvolik bilan qarab turdi. Boshidan yaxshi chiqishmagan boʻlsak-da, Zeboni aqlli deb bilardim. Shuning uchun chindan qaygʻurayotganimni tushunishiga umid qilib gapirdim.

- Zebo bunaqa beparvolik qilma. Qizlar bilan yaxshi ishlaysan, ham yaxshi oʻynab kulasan. Yashashdan chinakam kayf qilasan, mayli haqqing bor, bu hayot sizlarniki, - oyogʻim ostiga imo qildim, - faqat bunday balolarni oralarizga kiritma... Singillaringni xarob qilasan.

- Hoʻp. - beparvo javob berdi.

- Singillaringni xarob qilasan!

- Hoʻp... - jahl bilan javob berdi.

- Singillaringni xarob qilasan! - qoʻlini biroz siqdim. Koʻziga chuqur qaradim.

- Hoʻp, Sohib aka, - haddi pasayib javob berdi, - Eʼtiborli boʻlaman...

U mashinaga chiqib oldi, men sigaret tutatib chuqur-chuqur tortdim. Mashinaga oʻtirganimda, Zobo arazlagan holatda, orqadagi qizlar esa Rayhonni qoʻshigʻiga tebranib, bir-biri bilan oʻynashardi.

- Xoʻsh nima qilasizlar, qizlar? - soʻradim.

- Bizni ziyofatga olib borasiz...

- Yana qayerga bormoqchisiz, oʻzi soat 3:00 ga yaqinlashdi! - telefon soatini ularga koʻrsataman.

Ular bir necha sonya oʻylanib qolishdi. Bu vaqtda esa Rayhonni qoʻshigʻi avjiga chiqqan edi. Malika koʻzlarini biroz yumdi, qoʻllari, tanasini nozik qimirlab chayqaldi.

- Men kulibga borib rosa oʻynagim kelyapti!!! - dedi, paski labini soʻrib.

ʼʼJoningdan asalim, men ham oʻynashingni jon deb koʻrgan boʻlardim!ʼʼ oʻylayman, ogʻzimning tanobi qochib yanada boʻrtib ketgan koʻkraklaridan nigohimni uzolmay.

- Bugun ziyofat tonggacha davom etadi, baribir ertaga dam... Lekin qizlar klubga bormimiz, borsak bir balo boʻladi, - Zebo boyagi tanbehdan, xulosa olibmanmi degan maʼnoda qarab oldi, - ziyofat uyda boʻladi...

- Voy opa, - Maftuna eʼtiroz bildirdi, - anovi jodugar qoʻyadimi? Oʻtgan safar yodizdan chiqdimi? Oʻlamiz melissa chaqirib bervoradi!

Ular ijara uylaridagi, allaqanday qoʻshnilari haqida gapirishardi.